Eπιμέλεια: Γ. Μπέλλος, Α. Μελιδώνης
April 16, 2025
ΚΥΡΙΑ ΣΗΜΕΙΑ:
Ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών με διαταραχές αλληλεπίδρασης εντέρου-εγκεφάλου είχε δυσανεξία σε υδατάνθρακες.
Αυτοί οι ασθενείς παρουσίασαν πιο σοβαρό σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (ΣΕΕ) και σωματικά συμπτώματα, μαζί με χαμηλότερη ποιότητα ζωής, από εκείνους χωρίς δυσανεξία σε υδατάνθρακες.
ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ:
- Ασθενείς με διαταραχές αλληλεπίδρασης εντέρου-εγκεφάλου μπορεί να έχουν συμπτώματα δυσπεψίας ή δυσαπορρόφησης υδατανθράκων. Ωστόσο, δεν συνιστάται επί του παρόντος ο τακτικός έλεγχος για αυτές τις παθήσεις.
- Οι ερευνητές συμπεριέλαβαν προοπτικά ενήλικες ασθενείς με διαταραχές αλληλεπίδρασης εντέρου-εγκεφάλου σε ένα γαλλικό νοσοκομείο μεταξύ Μαΐου 2022 και Δεκεμβρίου 2023 για να αξιολογήσουν την επικράτηση δυσανεξίας στη λακτόζη και τη φρουκτόζη και να χαρακτηρίσουν τους ασθενείς με βάση τα γαστρεντερικά και μη γαστρεντερικά συμπτώματα.
- Συμπεριέλαβαν 301 ασθενείς (μέση ηλικία, 43,7 έτη· 70,1% γυναίκες) που είχαν αρνητικό αποτέλεσμα σε μια αρχική δοκιμασία αναπνοής γλυκόζης 75 g.
Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε δοκιμασίες αναπνοής 25 g για λακτόζη και φρουκτόζη σε εναλλασσόμενες ημέρες και ολοκλήρωσαν την αξιολόγηση των συμπτωμάτων με το Ερωτηματολόγιο Αντίληψης Υδατανθράκων ενηλίκων (aCPQ) κατά τη διάρκεια κάθε περιόδου δοκιμής. • Μια αύξηση ≥ 20 ppm εκπνεόμενου υδρογόνου ή ≥ 10 ppm μεθανίου από τα αρχικά επίπεδα θεωρήθηκε θετική δοκιμασία αναπνοής που υποδηλώνει δυσαπορρόφηση.
- Οι δυσανεξίες στη λακτόζη και τη φρουκτόζη ορίστηκαν ως αύξηση ≥ 20 mm από την αρχική τιμή στην οπτική αναλογική κλίμακα aCPQ στην ένταση τουλάχιστον ενός από τα πέντε γαστρεντερικά συμπτώματα: Ναυτία, πόνος, φούσκωμα, μετεωρισμός ή διάρροια.
Οι ασθενείς θεωρήθηκαν με δυσανεξία στους υδατάνθρακες εάν πληρούσαν αυτό το όριο για λακτόζη, φρουκτόζη ή και τα δύο.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:
- Τα αποτελέσματα του aCPQ έδειξαν ότι 178 ασθενείς (59,1%) εμφάνισαν δυσανεξία στους υδατάνθρακες — 47 είχαν δυσανεξία μόνο στη λακτόζη, 54 είχαν δυσανεξία μόνο στη φρουκτόζη και 77 είχαν δυσανεξία και στα δύο.
Οι δοκιμασίες αναπνοής έδειξαν ότι 133 ασθενείς (44,2%) είχαν δυσαπορρόφηση υδατανθράκων.
- Οι ασθενείς με δυσανεξία σε υδατάνθρακες ήταν πιο πιθανό να είναι γυναίκες (P < .001), να έχουν δύο ή περισσότερες διαταραχές αλληλεπίδρασης εντέρου-εγκεφάλου (P = .001) και να έχουν δυσπεψία λακτόζης (P < .001) και δυσαπορρόφηση φρουκτόζης (P = .023) σε σχέση με εκείνους χωρίς δυσανεξία σε υδατάνθρακες.
- Οι ασθενείς με δυσανεξία σε υδατάνθρακες είχαν πιο σοβαρό Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου και σωματικά συμπτώματα και χαμηλότερη ποιότητα ζωής από εκείνους χωρίς δυσανεξία σε υδατάνθρακες (P < .001 για όλους).
- Η δυσπεψία λακτόζης και η σοβαρότητα των σωματικών συμπτωμάτων – αλλά όχι η δυσαπορρόφηση φρουκτόζης – συσχετίστηκαν ανεξάρτητα με τη δυσανεξία σε υδατάνθρακες (Nagelkerke R Square = 0,206).
ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ:
«Τα ευρήματά μας υπογραμμίζουν τη σημασία της αξιολόγησης της δυσανεξίας σε υδατάνθρακες για την ανάπτυξη προσαρμοσμένων και βελτιωμένων στρατηγικών διαχείρισης στις διαταραχές αλληλεπίδρασης εντέρου-εγκεφάλου [DGBI]», έγραψαν οι συγγραφείς.
SOURCE:
This study, led by Hiba Mikhael-Moussa, French National Institute of Health and Medical Research, Joint Research Unit 1073, University of Rouen Normandy, Rouen, France, was published online in The American Journal of Gastroenterology.