Επιμέλεια: Γ. Μπέλλος, Α. Μελιδώνης
Diabetes Obes Metab. 2025;27:5899–5909 DOI: 10.1111/dom.16647
ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΑΡΘΡΟ
Yu-Liang Lin MD | Yi-Jui Hung MD | Jin-Hua Chen PhD |Jia-Ying Sung MD | Min-Huei Hsu MD | Hoang Khanh Dinh MD|Kee-Hsin Chen PhD | Chiehfeng Chen MD
Περίληψη
Στόχοι: Η μετφορμίνη, ένα φάρμακο πρώτης γραμμής για τον διαβήτη τύπου 2 (ΣΔΤ2), έχει προταθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο άνοιας.
Διερευνήσαμε εάν η χρήση μετφορμίνης συσχετίστηκε με χαμηλότερη μακροπρόθεσμη συχνότητα εμφάνισης άνοιας και θνησιμότητας από κάθε αιτία σε παχύσαρκους ασθενείς.
Υλικά και Μέθοδοι: Αναλύσαμε δεδομένα ηλεκτρονικών αρχείων υγείας από το δίκτυο TriNetX , Ταιβάν.
Οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν σε τέσσερις ομάδες δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) (25–29,9, 30–34,9, 35–39,9 και άνω των 40).
Σε κάθε ομάδα, όσοι έλαβαν μετφορμίνη συγκρίθηκαν με αντίστοιχους μάρτυρες στους οποίους δεν δόθηκε μετφορμίνη, χρησιμοποιώντας αντιστοίχιση βαθμολογίας προδιάθεσης.
Η ανάλυση επιβίωσης Kaplan-Meier χρησιμοποιήθηκε για την εκτίμηση της συχνότητας εμφάνισης άνοιας και της θνησιμότητας από κάθε αιτία σε μια 10ετή παρακολούθηση.
Αποτελέσματα: Οι αντιστοιχισμένες ομάδες περιελάμβαναν 132.920 (ΔΜΣ 25–29,9), 142.723 (30–34,9), 94.402 (35–39,9) και 82.732 (άνω των 40) ασθενών ανά ομάδα.
Μετά από 10 χρόνια παρακολούθησης-Οι χρήστες μετφορμίνης εμφάνισαν σημαντικά χαμηλότερους κινδύνους τόσο για άνοια όσο και για θνησιμότητα από κάθε αιτία σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου.
Συγκεκριμένα, οι λόγοι κινδύνου για άνοια σε κάθε ομάδα ΔΜΣ ήταν 0,875 (διάστημα εμπιστοσύνης 95% [CI]: 0,848–0,904), 0,917 (0,885–0,951), 0,878 (0,834–0,924) και 0,891 (0,834–0,953), αντίστοιχα.
Για τη θνησιμότητα από κάθε αιτία, οι αντίστοιχοι λόγοι κινδύνου ήταν 0,719 (0,701–0,737), 0,727 (0,708–0,746), 0,717 (0,694–0,741) και 0,743 (0,717–0,771).
Συμπεράσματα: Σε αυτή τη μεγάλη, πολυκεντρική μελέτη κοόρτης, η χρήση μετφορμίνης συσχετίστηκε με μειωμένους κινδύνους άνοιας και θνησιμότητας από κάθε αιτία σε παχύσαρκους ασθενείς.
Η προστατευτική επίδραση παρατηρήθηκε σε όλες τις ομάδες ΔΜΣ, με διακυμάνσεις που παρατηρήθηκαν ανά πληθυσμό.
Αυτά τα ευρήματα υποστηρίζουν τη δυνατότητα της μετφορμίνης στη μείωση του κινδύνου άνοιας σε ασθενείς με παχυσαρκία. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για τη διερεύνηση των υποκείμενων μηχανισμών.